جمله جناب علامه شيخ ميرزا حسين بن ميرزا خليل تهرانى نجفى ( قده ) نيز نقل شده است « 1 » .

--> ( 1 ) - اين داستان را به همان صورت ، علامهء خبير استاد ميرزا محمد على اردوبادى غروى در كتاب گرانقدرى كه راجع به تنزيه مختار نوشته و نام آن را « سبيك النضار » نهاده ، با استناد به شيخ عراقين ، نقل كرده است . او از نقل داستان چنين مىگويد : ( آيا به نظر شما ، شيخ عراقين از سويى معتقد بود كه مختار از راه راست منحرف شده است و از سوى ديگر در ساختن مقبره و احياى ذكر و ياد او تلاش زيادى كرد و بدين وسيله خواست عملكرد گذشته خويش را اصلاح كند . آية اللّه بحر العلوم با اين كه مىدانست خللى در اعتقاد و انحرافى در مسلك مختار وجود دارد ، بر روى آرامگاه او مىايستاد و آن را گرامى مىداشت و برايش سوره فاتحه مىخواند ، و با اين كار بر گمراهيهاى مختار دامن مىزد ، خير ، به خدا سوگند ، اين مطلب صحيح نيست ، و شيخ عراقين و آية اللّه بحر العلوم نيز مانند علماى بزرگ پيشين از درستى عقيده و صحت نظر او اطلاع داشتند و مىدانستند كه مسؤوليت سنگين جهاد در راه خدا و دعوت به سوى او را برعهده گرفته است .